planetarian ~the reverie of a little planet~

Het leven van een junker gaat niet over rozen. Wel over lijken. En puinhopen. En langs eindeloze ruïnes, over woestenij, en wat je nog meer kunt verwachten in een door oorlogen verwoeste aarde. Van de mensheid zelf is ook nog maar weinig over. Meestal ben je alleen, een enkele keer trek je op met anderen. Een van je metgezellen gaf je een advies, niet lang voor hij het leven liet: “Als je een robot tegenkomt, praat dan NIET met haar. Dat ding is niet van deze aarde”. Daar denk je onwillekeurig even aan terug als ze voor je staat, met een groot, kleurig boeket in haar hand.

“Gefeliciteerd! U bent onze 2.500.000e bezoeker!”

Zo'n vermoeden had ik al...

In de grote koepel van een verlaten winkelcentrum ontmoet je Hoshino Yumemi, een robot die al dertig jaar wacht op nieuwe bezoekers. Ze lijkt zich totaal niet bewust te zijn van wat er de afgelopen dertig jaar gebeurd is. Erger nog: ze overstelpt je met vragen, is ogenschijnlijk onvermoeibaar en heeft je hulp nodig. Buiten wacht de regen, de woestenij en het gevaar, dus je besluit voorlopig in het planetarium (want daar is die grote koepel voor, natuurlijk) te verblijven. Aldus begint planetarian ~the reverie of a little planet~, het verhaal van een junker en een babbelzieke androïde in een post-apocalyptische wereld.

Een kinetic novel van Key

Eindelijk waagt ontwikkelaar Key, in samenwerking met Sekai Project, een eerste stap op de Westerse markt. Ondanks dat hun visual novels (en de daarop gebaseerde anime) als Kanon, Air en Clannad ontzettend populair zijn in het westen, wilden ze jarenlang niet weten van internationale releases. Nu komt daar dus verandering in. In de nabije toekomst zal Clannad vertaald en wel op Steam verschijnen, maar eerst is planetarian aan de beurt.

Planetarian is een kinetic novel, wat zoveel inhoudt dat je als lezer geen invloed hebt op het verloop van het verhaal. Geen gameplay, geen keuzes om te maken, geen verschillende eindes, geen vertakkingen. Dat kan voor sommige mensen een minpunt zijn, maar in dit geval denk ik dat vertakkingen alleen maar zouden afdoen aan de ervaring.

planetarian [Memorial Edition] Yumemi's ProjectionEn ervaring is het juiste woord. In een paar scenes wordt doeltreffend de staat van de wereld op dat moment samengevat (en die is behoorlijk deprimerend), die afgewisseld worden met het iets luchtigere relaas over je ontmoeting met de androïde.Binnen de kortste keren merk je dat je zit te grinniken om Hoshino’s naïviteit (aan de andere kant, kan een robot iets anders zijn dan naïef?), of dat je je zorgen maakt over de hopeloze toestand waar beide personages zich in bevinden. Planetarian grijpt je aandacht vast en laat die niet meer los. Dat het geheel visueel wat sober is maakt dan ook helemaal niet uit.

Voor mij persoonlijk ligt het hoogtepunt ongeveer halverwege het verhaal (The Reverie Of Mankind Spreading Its Wings Towards The Cosmos), maar wat de meeste mensen bijblijft is wat zich daarna voltrekt. Het is exact waar Key beroemd mee is geworden: empathie voor de personages opwekken, om die vervolgens genadeloos door de mangel te halen. Hoe ze dat doen en wat er gebeurt ga ik uiteraard niet verklappen, maar het slot van planetarian is een gegarandeerde tranentrekker.

Technisch

Dat planetarian ~the reverie of a little planet~ al meer dan tien jaar oud is zie je op verschillende manieren terug. In de tekenstijl bijvoorbeeld, die minder uitbundig is dan je gewend bent van nieuwere visual novels. Daarnaast is de resolutie 800×600, wat niet hoeft te storen, maar er toch een beetje karig uitziet op de wide screen schermen die inmiddels gemeengoed zijn.

Het laadscherm, met links de hoofdstukken. (Latere hoofdstukken onleesbaar gemaakt i.v.m. spoilers)

Verder valt er over het technische gedeelte niet veel te vertellen. Je kunt uiteraard je spellen opslaan en laden, maar ook direct (gelezen) hoofdstukken openen. De engine is kennelijk ook amper aangepast voor de nieuwe release. Nu heeft een visual novel niet veel toeters en bellen nodig (en worden die ook niet gemist hier), maar dat het spel Oost-Aziatische lettertypes vereist is onvergeeflijk. Zoiets kun je verwachten van mensen die visual novels in het Japans lezen, of met fanpatches in de weer zijn, maar in een officiele release op Steam? Niet erg professioneel. En nu we het er toch over hebben, de engine kan ook niet zo best met de Steam overlay overweg.

Conclusie

planetarian [Memorial Edition] OpeningPlanetarian ~the reverie of a little planet~ wordt over het algemeen, en met recht, als klassieker beschouwd. Het verhaal is meeslepend, de muziek is prachtig en de graphics, hoewel niet zo uitbundig, versterken het geheel. Technische kanttekeningen daargelaten, kan je voornaamste bezwaar zijn dat het een kinetic novel is. Met een lengte van 3-4 uur (afhankelijk van je leessnelheid) en geen alternatieve routes of eindes, heeft het niet erg veel herspeelwaarde. Maar de prijs, gelijk aan die van een bioscoopkaartje, is daar ook wel naar. Dus, waarom zou je niet bezoek brengen aan het planetarium?

planetarian ~the reverie of a little planet~ kost €9.99 en is te koop op Steam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *